Zaburzenia miesiączkowania cz. II

autor: Agata Cygan | 27.12.2013

Zbyt długie, ale regularne miesiączki

Menorrhagia oznacza długie – od 7 do nawet 14 dni, ale regularne krwawienia miesiączkowe. Jeżeli wystąpią objawy owulacji, przyczyną zaburzenia może być czynnik wewnątrzmaciczny. Możliwe powody zaburzenia to:

  • polipy, mięśniaki,
  • zaburzenia hormonalne,
  • stan zapalny pochwy,
  • stan zapalny szyjki macicy lub śluzówki macicy,
  • niedoczynność tarczycy,
  • choroby krwi, zaburzenia składu krwi,
  • choroba wątroby,
  • choroba nerek,
  • endometrioza,
  • rak endometrium,
  • rak błony śluzowej szyjki macicy,
  • guzy wydzielające estrogeny,
  • stosowanie leków przeciwzakrzepowych.

Po ustaleniu przyczyny zaburzeń, lekarz podejmuje decyzję w sprawie wdrożenia odpowiedniego leczenia.

Zbyt długie, nieregularne miesiączki

Oligomenorrhea oznacza nieregularne, długie cykle, trwające powyżej 35 dni. Podobnie jak w poprzednim przypadku, konieczne jest zdiagnozowanie owulacji. Owulacja może być zakłócana przez:

  • chemioterapia, radioterapia,
  • długotrwałe choroby, przewlekłe infekcje,
  • endometrioza,
  • hipogonagyzm hipogonadotropowy,
  • hyperprolaktynemia,
  • hyperandrogenizacja (nadprodukcja androgenów),
  • intensywne ćwiczenia fizyczne,
  • niedoczynność i nadczynność tarczycy,
  • niewydolność układu podwzgórzowo-przysadkowego,
  • operacje, zabiegi,
  • pierwotna niewydolność jajników,
  • przedwczesne wygaśnięcie funkcji jajników,
  • stres,
  • torbiele jajników,
  • wtórna niewydolność jajników,
  • zaburzenia wagi – niski współczynnik BMI, nagła utrata masy ciała, diety, otyłość,
  • zespól policystycznych jajników.

Długie cykle mogą być spowodowane nie tylko brakiem jajeczkowania, ale także nieregularnością owulacji czy np. niską jakością jajeczek. Po ustaleniu przyczyny długich krwawień lekarz podejmie decyzję w sprawie wdrożenia odpowiedniego leczenia.

Krótkie cykle

Polymenorrhea oznacza regularne, ale stosunkowo krótkie cykle miesiączkowe (krótsze niż 21 dni), które charakteryzują się zmienną intensywnością. Zaburzeniu może towarzyszyć brak owulacji, nierównowaga hormonalna, trudności z implantacją, zła jakość jajeczek czy niedomoga ciałka żółtego. Jeżeli kobieta planuje zostać matką, konieczne będzie podjęcie leczenia, bowiem schorzenie to zmniejsza szansę na zapłodnienie.

Zbyt obfite miesiączki

Nie ma jednoznacznej wartości, wskazującej, jaką ilość krwi powinna tracić podczas miesiączki kobieta. Zakłada się jednak, że zbyt obfite miesiączki to takie, których czas trwania wynosi około 10 dni, a tracona wydzielina zawiera duże ilości krwi i skrzepów. Możliwe przyczyny obfitego krwawienia to:

  • torbiele, polipy, mięśniaki macicy,
  • nadżerka szyjki macicy,
  • rozwijający się nowotwór (endometrium, błony śluzowej szyjki macicy, trzonu macicy),
  • zakażenia,
  • stosowanie wewnątrzmacicznej wkładki antykoncepcyjnej,
  • ednometrioza,
  • zaburzenia składu krwi,
  • policystyczne jajniki,
  • guzy wydzielające estrogeny,
  • choroby tarczycy,
  • cukrzyca,
  • okres klimakterium lub przeciwnie – dojrzewanie.

Po ustaleniu przyczyny obfitych krwawień lekarz podejmuje decyzję w sprawie wdrożenia odpowiedniego leczenia. Jeśli jednak trudno znaleźć powód zaburzeń, winny może się okazać po prostu styl życia.

Istnieje kilka sposobów leczenia obfitych miesiączek, wśród nich:

  • leczenie hormonalne,
  • wkładka wewnątrzmaciczna,
  • niesteroidowe leki przeciwzapalne,
  • tzw. kwas traneksamowy – lek hamujący krwotok,
  • ablacja endometrium lub wycięcie macicy,
  • pigułka antykoncepcyjna

 

fot. xvire1969


@ śledź nas na instagramie
powrót do góry