Przyczyny braku owulacji

autor: Agata Cygan | 23.06.2014

Jak rozpoznać owulację?

Jak mówią specjaliści, cykl bezowulacyjny może się przytrafić także zdrowej kobiecie i jeśli zdarza się raz, dwa razy w roku, nie ma powodów do obaw. Co jednak, kiedy zdarza się częściej? I dlaczego właściwie tak się dzieje?

Istnieje kilka objawów, które mogą – choć warto podkreślić, że nie muszą – sygnalizować zbliżającą się owulację. Podstawowe, to podwyższenie temperatury ciała oraz zmiana charakteru śluzu szyjkowego. Początek dni płodnych sygnalizuje pojawienie się śluzu przezroczystego, gładkiego, śliskiego i rozciągliwego, któremu towarzyszy uczucie wilgotności i śliskości w okolicach zewnętrznych narządów płciowych. Ostatni dzień, w którym stwierdza się opisywane objawy, poprzedza dzień owulacji o około 24 godziny. Później śluz z powrotem staje się gęsty, lepki, mętny, czasami też zanika zupełnie i nie występuje aż do miesiączki.

O ile powyższe objawy owulacji – choć z pewnymi różnicami – występują u każdej kobiety, istnieją też dodatkowe, które obserwuje się tylko u niektórych. Należy do nich ból owulacyjny, czyli ukłucie w podbrzuszu, po prawej lub po lewej stronie (czasami także pobolewanie w dole brzucha), tkliwość piersi, plamienie, obrzmienie warg sromowych oraz wzrost libido. Szyjka macicy w tym czasie staje się bardziej miękka i odgina się do przodu.

Owulacja, czyli – plemniki na start!

No dobrze, wiemy już jak ją rozpoznać, ale czy wiemy, co tak naprawdę oznacza? Owulacja, czyli inaczej – jajeczkowanie, to moment, w którym dochodzi do uwolnienia z jajowodów komórki jajowej. Dzieje się to w wyniku pęknięcia pęcherzyka Graffa. Taka komórka jest już dojrzała i w pełni gotowa do zapłodnienia – taka gotowość utrzymuje się przez 24 godziny.

W tym czasie plemnik ma nie lada okazję przebić jej zewnętrzną ścianę i dostać do środka – tak właśnie dochodzi do zapłodnienia. W tym samym czasie następuje wydzielanie hormonu, hamującego kolejną owulację. Jeśli plemnik nie wykorzysta szansy podczas dni płodnych, poziom hormonów spada, a błona śluzowa się złuszcza i opuszcza organizm w postaci krwi miesiączkowej.

Brak owulacji – co to znaczy i jak go rozpoznać?

Brak owulacji oznacza, że pęcherzyk Graffa nie pękł i nie doszło do uwolnienia się komórki jajowej. Wydaje się oczywiste, że skoro komórka się nie z niego nie wydostała, nie może nastąpić krwawienie miesiączkowe. To nie do końca prawda. Jak się okazuje, miesiączka może wystąpić w spodziewanym terminie lub z pewnym opóźnieniem, mimo braku owulacji. Jeśli więc miesiączka nie chce z nami „współpracować” w tym zakresie, jak możemy rozpoznać, czy doszło do owulacji?

Rzeczywiście, najczęściej pierwszym symptomem zaburzeń owulacyjnych są nieregularne cykle miesiączkowe – bardzo krótkie albo przeciwnie – bardzo długie. Jeśli jednak krwawienia występują, zwykle są bardzo skąpe i przechodzące niemalże bez echa (zupełny brak bólu menstruacyjnego). U niektórych osób wahania hormonalne mogą powodować nadmierne owłosienie. Przy cyklach bezowulacyjnych nie obserwuje się skoku temperatury, a śluz przez cały czas jest podobnej konsystencji – gęsty i skąpy.

Przyczyny braku owulacji

Przyczyn braku owulacji może być wiele. Bardzo częstą są to zaburzania hormonalne, a do tych – prowadzić może naprawdę sporo czynników. To przykładowo silne emocje, stres, zbyt intensywny wysiłek fizyczny, trening, nieprawidłowa dieta – otyłość, niedożywienie, zaburzenia metaboliczne.

U podłoża problemu leżą w tym wypadku nieprawidłowości w funkcjonowaniu gruczołów, produkujących hormony.

Pierwsza ich grupa wiąże się z wadliwym funkcjonowaniem podwzgórza i przysadki mózgowej, druga – z funkcjonowaniem jajników, których zadaniem jest produkcja hormonów płciowych: estrogenów i progesteronu.

Źle funkcjonujący układ podwzgórze-przysadka może powodować zaburzenia w działaniu ośrodkowego układu nerwowego i endokrynnego. To one, produkując odpowiednie hormony, wpływają na działanie innych organów. Efektem może być niedoczynność lub nadczynność tarczycy – częsta przyczyna zaburzeń owulacji. Przysadka mózgowa wytwarza z kolei hormon, zwany prolaktyną. Zarówno jej nadmiar (hiperprolaktynemia), jak i niedobór (hipoprolaktynemia) mogą wywoływać cykle bezowulacyjne. Powodem mogą być także choroby nadnerczy – ich niedoczynność bądź nadczynność. Zaburzenie funkcjonowania jajników (m.in. tzw. zespół policystycznych jajników), których główną funkcją jest produkcja podstawowych żeńskich hormonów, regulacja cyklu miesiączkowego i procesu dojrzewania komórki jajowej, również prowadzi do zaburzeń owulacji.

Do tego jednak, jaka przyczyna braku owulacji występuje w naszym przypadku, nie dojdziemy samodzielnie. Może to stwierdzić tylko lekarz ginekolog po przeprowadzeniu odpowiednich badań. A szczęście zwykle bywa tak, że odpowiednio dobrane leczenie farmakologiczne przywraca równowagę hormonalną w organizmie i owulacja powraca.

 

fot. middle-of-nowhere-baja-sur jordangordon Foter CC BY-NC-ND


@ śledź nas na instagramie
powrót do góry